Wielogłosowa refleksja nad fenomenem współczesnej polskiej zamczystości. Punktem wyjścia jest pytanie, dlaczego forma zamku – niezależnie od historycznej autentyczności – pozostaje tak silnym elementem zbiorowej wyobraźni.
W książce artyści, filozofowie, architekci, historycy sztuki i krytycy kultury przyglądają się zamkowi z różnych perspektyw: jako figurze politycznej, symbolowi władzy, elementowi krajobrazu oraz motywowi wizualnemu powracającemu we współczesnej architekturze. Eseje, wywiady i fotoeseje analizują zarówno historyczne dziedzictwo zamków, jak i ich współczesne reinterpretacje.
Publikacja łączy refleksję teoretyczną z materiałem wizualnym: fotografiami, dokumentacją architektoniczną i autorskimi projektami. Wspólnie tworzą one próbę opisania zjawiska „zamczystości” – kulturowego obrazu zamku, który funkcjonuje w Polsce niezależnie od samej architektury.
