Ta część bogato zdobionego albumu zawierającego wzruszające historie, będzie mostem. Przeniesie Państwa do przedwojennego Wrocławia, by móc mówić o mieście powojennym.
W tych „Kamienicach” znajdą Państwo historie osób, które po wojnie zostały we Wrocławiu, historie rodzin, które spotkały się w jednym domu, mieszkańców powojennych i przedwojennych. Sporo tym razem tajemnic i poszukiwań.
Są także opowieści o poszukiwaniu i akceptacji swoich korzeni. Wspaniale o tym opowiada syn Niemca i Polki. Poznają Państwo wnuczkę Polki i Niemca, przedwojennych mieszkańców Wrocławia, która mieszka w domu kupionym przez dziadków w 1936 roku!
– Mamy jeszcze łóżka dziadków. Śpimy na nich dalej. Jest obraz pradziadka Moritza. Tu jest taki oszklony balkon – Wiesława Głąb prowadzi mnie przez pokój – na którym dziadkowie siadywali przy stoliku, pili kawę. Babcia miała czas, podawała ładnie. I ja teraz coraz częściej myślę, siedząc w ogrodzie: Boże, ile tu ludzi siedziało! Ile ten dom widział!
Zobaczą Państwo to łóżko. I ogród. Zdjęcia do tej publikacji znów przygotował fotograf architektury Maciej Lulko. Tym razem po fotografie jechał również do Warszawy. Będą też wspaniałe powojenne zdjęcia i przedwojenne projekty domów podarowane do publikacji przez wrocławskie muzea: Miejskie i Architektury. Prawdziwe perełki!
„Kamienice. Wrocławskie opowieści, które łączą” to książka obszerniejsza, bo zawierająca 13 rozdziałów, poprzednie miały ich po 12. Ale i bohaterów będzie znacznie więcej, skoro pojawią się przedwojenni i powojenni mieszkańcy jednej willi lub kamienicy. [opis wydawcy]
