Piękny Wrocław

wystawa pokonkursowa

otwarcie w piątek, 17 kwietnia 2026 r. o godzinie 16.00

Piękno jest kryterium migrującym.

Anda Rottenberg

W czasach powszechnego relatywizmu piękno jest wartością, która powstaje bardziej w umyśle obserwującego, niż istnieje obiektywnie. Doskonałym tego przykładem są zmiany w postrzeganiu i wartościowaniu architektury na przestrzeni wieków. Zmieniały się style, oczekiwania, a także kryteria oceny. Dziś, w epoce o niespotykanej wcześniej dynamice przemian społecznych, kulturowych i technologicznych, ocena ta staje się jeszcze trudniejsza. Czym zatem jest piękno? We współczesnym dyskursie o architekturze jest ono postrzegane przez pryzmat funkcjonalności, jakości materiałów budowlanych, dostępności oraz umiejętnego wpisania się w kontekst historyczny i krajobrazowy. We Wrocławiu o pięknie powstającej tu architektury dyskutuje się od dekad.

Piękny Wrocław to konkurs, w którym nagradzane są najlepsze budynki realizowane we Wrocławiu. Tegoroczna wystawa podsumowuje inwestycje ukończone w latach 2023-2024. Celem konkursu jest promowanie architektury Wrocławia i uhonorowanie szczególnie wartościowych dokonań twórczych w dziedzinie architektury. Głównym kryterium wyboru są walory architektoniczne, przestrzenne oraz funkcjonalno-użytkowe.

W tym roku odbyła się XXXIII edycja tego konkursu. Jego organizatorem jest Prezydent Miasta oraz Towarzystwo Miłośników Wrocławia.

Wystawa pokonkursowa na najlepszą realizację architektoniczną za lata 2023-2024

Jury konkursu tworzyli: Dyrektor Wydziału Architektury i Zabytków Urzędu Miejskiego Wrocławia (Przewodniczący), Dyrektor Muzeum Architektury we Wrocławiu, przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Wrocławia, osoba desygnowana przez Prezydenta Miasta, a także przedstawiciele oddziału wrocławskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich i Dolnośląskiej Okręgowej Izby Architektów RP.

O historii konkursu:

Początki konkursu „Piękny Wrocław” sięgają lat 60. XX wieku. W 1961 roku, z inicjatywy redakcji dziennika „Słowo Polskie” oraz przy współpracy lokalnych środowisk architektonicznych i budowlanych (wrocławskich oddziałów Stowarzyszenia Architektów Polskich i Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa), rozpisano po raz pierwszy plebiscyt „Mister Wrocławia”. Rok później do grona organizatorów dołączyło Towarzystwa Miłośników Wrocławia.

Regulamin konkursu był krótki i prosty:

Pierwszym Misterem Wrocławia został Dom Naukowca wzniesiony przy placu Grunwaldzkim 15/21 według projektu Jadwigi Grabowskiej Hawrylak, Edmunda Frąckiewicza oraz Marii i Igora Tawryczewskich.

Po kilku pierwszych edycjach plebiscytu – przyjętych entuzjastycznie przez mieszkańców miasta – skończyła się dobra passa „Mistera Wrocławia”. W latach 1966 i 1973 nie wyłoniono laureatów. Nie przeprowadzono także plebiscytu w latach 1975–1977. Powrócono do tej tradycji dopiero w roku 1978. Wobec zaistniałej przerwy, jury postanowiło odstąpić od regulaminowych zasad i zakwalifikować do konkursu budynki mieszkalne powstałe w ciągu ostatnich kilku lat oraz budynki użyteczności publicznej wzniesione w ostatnim pięcioleciu. Po ogłoszeniu wyników „Mistera Wrocławia 1978”, plebiscyt ponownie zniknął z mapy wydarzeń miasta – tym razem na ponad dekadę. Konkurs reaktywowano w 1989 roku z inicjatywy Jana Paluchniaka, założyciela Klubu Budowniczych Wrocławia przy współpracy Urzędu Miejskiego oraz wrocławskiego oddziału SARP i PZiTB. Po czterech edycjach, w roku 1993, zmieniono jego tytuł na „Najpiękniejszy Budynek Roku”, poszerzając również zakres kwalifikowanych do oceny budynków.

W 2006 roku Prezydent Wrocławia Rafał Dutkiewicz zdecydował o przejęciu organizacji konkursu przez urząd Miejski. Opracowano nowy regulamin i ustalono nowe kategorie obiektów kwalifikowanych odtąd do „Pięknego Wrocławia – konkursu na najlepszą realizację architektoniczną”. W XVI edycji, pierwszej po długiej przerwie, kapituła dla zachowania ciągłości przyjęła do oceny budynki z lat 2003–2005.

Aktualności