Zvi Hecker. Dom Neumeistrów. Szkice

25 października-16 grudnia 2018, wernisaż: czwartek 25 października 2018, g. 18.00

Muzeum Architektury we Wrocławiu oraz Kabinet Architektury w Ostrawie serdecznie zapraszają na wystawę “ZVI HECKER. DOM NEUMEISTRÓW. SZKICE”

Wernisaż odbędzie się 25 października (czwartek) 2018 o godz. 18.00 w Muzeum Architektury we Wrocławiu przy ul. Bernardyńska 5

W trakcie wernisażu będziemy mieli okazję porozmawiać z Zvi Heckerem o inspiracjach i szczegółach pracy nad tym projektem oraz o stosowanej przez architekta niezwykłej metodzie pracy twórczej.

Praca nad koncepcją domu dla rodziny Neumeistrów we Włoszech jest zasadniczą treścią kameralnej wystawy Tadeusza Zvi Heckera, prezentowanej obecnie w Muzeum Architektury. Jest ona, w pewnym sensie, istotnym dopełnieniem obszernej retrospektywy zatytułowanej Stronice księgi zorganizowanej w 2015 roku przez wrocławskie Muzeum Architektury we współpracy z Zvi Hecker Architektur und Kunst Stiftung w Berlinie.

Niezwykłą twórczość Zvi Heckera – architekta i artysty pochodzącego z Krakowa, a mieszkającego w Tel Awiwie oraz Berlinie – zdefiniowały geometria i metafora. Geometria czyli wielościan foremny – moduł przestrzenny i narzędzie urzeczywistniania w różnych skalach teorii Alfreda Neumanna, mentora i partnera Zvi Heckera w architektonicznej spółce. Traktat Neumanna, opublikowany w 1956 roku pt. Humanizacja przestrzeni: System m-Φ, stał się fundamentem wielu projektów zrealizowanych w latach 60. i 70. XX wieku, zaliczanych do kanonu architektury Izraela. Znalazły się w nim m.in. ratusz w Bat Yam (1960-1963), dom wielorodzinny Dubinera w Ramat Gan (1961-1963) i laboratoria Technionu w Hajfie (1963-1967).

Z czasem w świat Heckerowskiej „architektury wielościanu” wkroczyła metafora jako nośnik pozaarchitektonicznych treści. Szczególne miejsce wśród najczęściej stosowanych przez architekta metafor zajęły słonecznik, będący egzemplifikacją w świecie przyrody idealnej, boskiej spirali oraz księga – fundament judaizmu. Były one inspiracją dla domu mieszkalnego „Spirala” w Ramat Gan (1985-1989) oraz szkoły żydowskiej w Berlinie (1991–1995) i Centrum Kultury Żydowskiej w Duisburgu (1996–2000). Ramatgańska „Spirala” zajmuje w dorobku Heckera wyjątkowe miejsce, jest nie tylko realizacją jego artystycznego credo, ale i azylem.

Echo owej „Spirali”, można powiedzieć: powidok, odnajdziemy również w szkicach i modelach domu dla rodziny Neumeistrów, właścicieli pięknie położonej posesji w Monte Fumo, Itria, we Włoszech, wykonanych przez architekta w ostatnim czasie. Nowy wakacyjny dom mieści trzy sypialnie, pokój dzienny, kuchnię i jadalnię rozpisane na pięciobocznym planie. Jego bryłę tworzy spiralna ściana sięgająca swym długim ramieniem progu istniejącego, tradycyjnego domu. Zbudowana z miejscowych materiałów jako swoisty melanż kamieni, betonu, fragmentów starego asfaltu i bambusowych pędów, jest lejtmotywem tego projektu, przetestowanym z sukcesem we wcześniejszych, zrealizowanych obiektach. Granica między sztucznym tworem – dziełem architekta – a krajobrazem ulega zatarciu.

Aktualności

Architektura i tożsamość. Wrocławski trop na Żydowskim Cmentarzu

Aktualne wydarzenia

czwartek, 13 grudnia 2018 r., g. 17.00

Serdecznie zapraszamy na wykład dr Amalii Reisenthel, który poświęcony będzie architektonicznym wyrazom procesów transformacji, jakim podlegała społeczność żydowska w Prusach/Cesarstwie Niemieckim w okresie swojej emancypacji w XIX wieku. Analizując zabudowę cmentarza żydowskiego, mieszczącego się przy dzisiejszej ul. Ślężnej we Wrocławiu, dr Amalia Reisenthel przedstawi, w jaki sposób nowo powstały odłam judaizmu liberalnego, odcinając się od ortodoksji swoich przodków, znalazł adekwatne formy architektoniczne dla zaprezentowania swojego miejsca w społeczeństwie.

Trzy początki. 1918/1945/1989

Wystawy czasowe

14 grudnia 2018-24 luty 2019; Wernisaż: piątek 14 grudnia 2018, g. 18.00

Architektura powstaje zwykle gdzieś pomiędzy tym, kim jesteśmy a tym, kim chcielibyśmy być. Przyglądając się momentom następującym tuż po przełomach, obserwując nie tylko zrealizowane budynki, ale także śledząc plany tych, które nigdy nie powstały i badając towarzyszący im przekaz medialny – zarysowany zostanie obraz dążeń i przemian polskiej architektury ostatniego stulecia.